خرید بک لینک

ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست

بی بادهٔ گلرنگ نمیباید زیست

این سبزه که امروز تماشاگه ماست

تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست


دلم برای مادربزرگم تنگ شده

بزرگترین حسرتم اینه که چرا لحظات آخر باهاش خداحافظی نکردم

گلزاده دلتنگتم تا ابد

برچسب: خیام,خیام شعر,خیام خوانی,خیام رباعیات,خیام نامه,خیام نیشابوری رباعیات,خیام به کوردی,خیامی,خیام انگلیسی,خیام شاملو, نویسنده: دانیال فلاح تاريخ: پنجشنبه 8 مهر 1395 ساعت: 7:02

صفحه بندی