بالین

یه تراول 50 تومنی تقلبی رفت تو پاچم لعنت بر آدم متقلب...

Feels like a fire that bus in my heart Every single moment that we spend apart I need you around for every day to start I haven’t left you alone SOMETHING ABOUT YOU, starin' in your eyes And everything I’m looking for I seem to find All this time away is killing me inside I need your love in my life I waa spend time till it ends I waa fall with you again Like we did when we first met I waa fall with you again We fought in a battle, nobody won NOW WE FACE A MOUNTAIN TO BE OVERCOME You can’t run away, the past is said and done I need us to carry on You’ll try everything You never thought WOULD WORK before When you live, when you love, and you give them your all You can always give up som...

کلاس اول ابتدایی بودیم و زمان ما یه چیزی بود به اسم لوحه یه تابلو بزرگ بود که به دیوار آویزون کرده بودن و چندتا شکل داشت و با اون درس میدادن یه همکلاسی داشتیم به اسم احمد جولانی که اصلا قبل اون فارسی حرف نزده بود و این اتفاق توی همه محلای کوچیک عادیه معلم ماهم آقای کلانتری این بچه رو برد پای تابلو و با اشاره به لوحه گفت بگو سگ این بیچاره هم به محلی گفت وَرگ هی معم میگفت سگ و این بنده خدا چیز دیگه جواب نمیداد اونجا بود که فهمیدم ما همه یه چیز میگیم ولی طرز بیانمون فرق میکنه...

یه جا خوندم که اگه دوست همجنس خودتون که باهاش ندار هستین ندارین عمرتون بر باده الان که فکر میکنم هیچ دوستی ندارم حتی کسایی که 3-4 سال باهم هم خونه بودیم و نون و نمکمون یکی بود الان که زنگ میزنم یا پیام میدم بهشون جواب بی جواب شاید مشکل از شخصیت گند منه عروسیا رو یکی رفتم دوتا نرفتم خب نشد که برم یه دفعه سرباز بودم یه دفعه دوزار ته جیبم نبود جوری که رفتنم صدبار بدتر از نرفتنم بود یادم نمیاد با دوستی تفریح رفته باشیم فراغ از وابستگیا یا دانشجویی بوده یا مال اون موقع ها از دوران مدرسه که طبق شرایط واقعا چرت عمرم هیچ دوستی ندارم هرکدوم یه طرف دنیا پخشیم یه س...

یکی از بزرگترین لذتهای دنیا طی کردن مسیر با دوست هم کلاسیه لذتی که همه عمرم ازش محروم بودم توی مدرسه های ابتدایی و راهنمایی که 5 دقیقه هم از خونمون فاصله نداشتیم و این لذت رو نمیفهمیدیم با دوست باید رفت و دوستی کرد دبیرستان امان از دبیرستان دبیر که نه، هنرستانی شدم با زور و جبر و اصرار هر روز صبح ساعت 6 صبح کنار خیابون منتظر اون مینی بوس های بنز قدیمی که 35-40 کیلومتر منو ببره تا مدرسه تو مدرسه به خاطر غیر خودی بودن همیشه موجب دردسر بعد مدرسه که ساعت 3 عصر میشد تا برسم به کلاس کنکور میشد 4 و کلاس تا 7 و برگردم خونه میشد تقریبا 9 شب جایی برای دوست و دوستی و دوست...